Zeelandweekend 2007: De Witte Boulevard - Renesse

Zeeland, Renesse, de Witte Boulevard. Drie woorden die uitstekend passen bij Duikvereniging Nijkerk. Dus na een jaar van afwezigheid togen 16 duikers, 1 mini-duiker in spé, 1 nog niet duiker (we houden vol Gerwin...) en een waakhond weer naar Zeeland. Kees en Piet konden het niet laten en doken vrijdagmiddag al onder, terwijl Marco, Sandra, Tooske en ikzelf een kleine wandeling maakten in het dorp om wat kleren voor de kleine dame aan te schaffen en een hapje te eten. Rond half 10 's avonds begon het langzaam druk te worden en dat was maar goed ook, want Klaas had de drank (en lekkere kiphapjes) en Petra het eten bij zich. Daar waren we wel aan toe. Al snel werden de eerste oogjes moe van een week hard werken en tussen 23.00 en 02.00 verdween de een na de ander naar zijn bed.

Zaterdagmorgen was de jongste deelneemster aan dit weekend als eerste wakker. Maar gelukkig was Tooske met een flesje van papa al snel weer tevreden en konden wij allemaal nog even doorslapen. Zo rond half 9 was iedereen present en konden we ontbijten, gevolgd door een duikje in de Grevelingen. Duiken in de Oosterschelde zat er gezien ons dagprogramma en de getijden niet in, maar de Kerkweg staat ook altijd garant voor een prettig verblijf onder water. Van Kees en Piet hadden we al gehoord dat het zicht zeker niet slecht was en dus gingen we in colonne door de regen op weg. De parkeerplaats bij de Kerkweg is inmiddels voorzien van een mooie laag asfalt, dus we hoefden niet meer in de modder te staan bij het omkleden. Een buddy-indeling was snel gemaakt en al snel beklom ik samen met Marco de ongelooflijke trappen van de dijk. Wat mis ik nu de Tritona, waarvan ik me gewoon achterover kan laten vallen... Halverwege de trap bleek dat Marco zijn lamp in de auto had laten liggen. Shit! Even wikken en wegen, want zijn autosleutel lag in mijn auto en mijn sleutel zit in mijn onderpak. Hoe hard zullen we de lamp nodig hebben? Nou, niet zo heel erg is de verwachting, dus daar gaan we niet voor terug. Terwijl we in het water staan merkt Marco dat de hielband van een van zijn vinnen een fikse scheur heeft en dat is zeker wel een reden om terug te gaan. Gelukkig staan Petra en Gerwin aan de kant en die gaan met de vind van Marco terug naar de parkeerplaats op zoek naar een reserveband, zodat wij niet weer de dijk over hoeven. Met een kwartiertje vertraging konden we dan toch op weg. Het zicht was vooral op het ondiepe deel en daar waar weinig duikers waren (geweest) kraakhelder en we hebben weer genoten. Bij terugkomst bij de auto's bleek dat de pech van Marco in het niet viel bij het gedrag van een aantal vooral meer ervaren duikers. Zo kwam Piet niet beneden en vroeg aan Klaas of hij een paar kilootjes lood kon overnemen. Toen hij die extra kilo's in zijn loodgordel wilde stoppen bleek dat hij helemaal geen loodgordel om had! En ja, dat wordt lastig duiken, zeker in een droogpak. Pieter en Marleen bleken helemaal geen lood te hebben. Dat lag nog in Zijderveld. Gelukkig had menig verenigingslid een reservekilootje in de auto liggen en met wat lood in de zakken van je droogpak en in je handen blijf je ook beneden. Volgens Pieter is lood in je handen ook het veiligst. Ben je lekker snel klaar als je je lood moet afgooien! En Robert? Ach ja, ik denk dat hij de enige is die zo nat kan droogduiken!

Na deze ochtendduik hebben we lekker met elkaar geluncht. Petra had voor een enorme berg broodjes en kwakworst gezorgd die snel verorberd werden. We hadden ook haast, want inmiddels was de fotograaf André Crone gearriveerd voor een presentatie over onderwaterfotografie. Een mooie presentatie met veel handige tips over fotograferen en het nabewerken van foto's. Tussendoor waren echter wel twee kleine pauzes nodig, want het late borrelen van de vrijdagavond in combinatie met de duik op zaterdagmorgen zorgden ervoor dat menigeen moeite had om de ogen open te houden. Maar goed, na de presentaties was het tij om het geleerde in de prakrijk te brengen en dus gingen we weer op pad. Deze keer kozen we voor Dreischor en gelukkig lieten de leden deze keer zien dat ze toch wel echte duikers zijn. Pieter en Marleen werden tijdig voorzien van voldoende lood dat ze ook nog eens op een redelijk normale wijze mee konden nemen en de rest liet gewoon niets in de auto liggen. Alleen Robert heeft nog steeds niet door dat je in een droogpak niet nat hoeft te worden onder water. Terug in Renesse bleek dat Petra, Sandra er Gerwin al flink wat voorbereidingen hadden getroffen voor het avondeten. Maar voor dat we konden eten kregen we eerst een fantastische fotopresentatie van André te zien van zijn reizen naar Mozambique en Antarctica. Na het afscheid van André hebben we genoten van het lekkere maal, waarna we weer lekker zijn gaan borrelen. Voor Piet kwam de borrel te laat (22.00 uur) en hij verdween stilletjes naar zijn kamer. De borrel liet een gezapig zooitje zien. Het is zaterdagavond en de een hangt nog lamlendiger dan de ander onderuit gezakt op de bank (en de minder gelukkigen op een rechte stoel). Alleen de harde kern hield het tot een uur of 2 vol, maar de meesten lagen vroeg onder de wol. Wat een bikkels hè, die duikers!

De vroege vogelprijs is dit weekend zeker voor Tooske, maar net als gisteren was ze zo lekker rustig dat we amper merkten dat ze al zo vroeg wakker was. Ondanks de lange nacht voor de meesten van ons, duurde het toch wel lang voordat iedereen wakker was en we konden ontbijten. Daarna was de tijd gekomen om de auto's in te pakken en op weg te gaan naar de duikstek (Zoetersbout) of naar huis. Het weekend was al weer voorbij helaas. Via deze weg een bedankje voor Leendert en Lydia die ons zoals altijd zeer gastvrij in een uitstekende accommodatie hebben ontvangen, voor Petra voor de organisatie en Jan, Sander, Lucie, Kees, Piet, Klaas, Annemieke, Martin, René, Gerwin, Pieter, Marleen, Daisy, Marco, Sandra, Tooske en Robert voor de gezelligheid! Tot het volgende duikweekend!