Llafranc, ik denk er nu al weer aan met heimwee. De versie 2008 zal altijd een memorabele blijven. Want wie bedenkt nu

dat je in het ziekenhuis komt met je reisgenoot

dat de zee is als een spiegel en als een woesternij

dat er walvissen, zonnevissen, maanvissen, calamaris en roggen zijn

dat je dan nog geen eens de dolfijnen hebt gezien

dat een Cafe Solo niet altijd solo is/komt

dat (hoe traditioneel) de vrouwen kookten en de heren na elke maaltijd tot opruimen en afwassen gemaand moesten worden

dat we ongelooflijk hebben gelachen en de heren soms daarbij de reden waren (sorry heren, geen nadere toelichting)

dat Lennart heel goed is in schoonmaken, vooral van de WC

dat het niet duidelijk is wie het meeste eet: Lennart, Mark of Bundy

dat op de terugreis nog voor de grens de auto het begeeft en je aan het einde van de middag weer in Llafranc bent

dat je heen met de auto gaat en terug per vliegtuig

en dat allemaal in twee weken tijd. Ik word er nog moe van. Het is dus echt weer tijd om op vakante te gaan... naar Llafranc! Tot volgend jaar weer.